website van Marlou Kursten Kunstbemiddeling

Toespraak van Jelle de Gruyter
bij de presentatie van de Kunstagenda 2012


Toespraak van Jelle de Gruyter
Wageningen 05-11-2011
Jelle de Gruyter, Marlou Kursten en Twan de Vos





Mooi. Afgesproken!

Geachte aanwezigen, beste vrienden, kunstliefhebbers-met-brede-belangstelling enerzijds, opgeruimde, ordentelijke control freaks anderzijds,

Welkom bij de presentatie van de Kunstagenda, editie 2012, de vijftiende in successie (de eerste was in 1997 voor 1998). Een jubileum!

Zo dadelijk zal ik het eerste exemplaar van de Kunstagenda 2012 plechtig overhandigen aan iemand die al jaren de uitgave van de agenda mede mogelijk maakt. En dan bedoel ik niet Marlou Kursten en Twan de Vos, die de kunstenaars en de kunstwerken hebben geselecteerd, dan bedoel ik ook niet Annelies Barendrecht en Priscilla van Leeuwen, die de teksten voor deze agenda in het Engels vertaald hebben. Dan bedoel ik ook niet mijn collega’s van GAWontwerp+communicatie die het eerste exemplaar van de agenda hebben gemaakt en ik bedoel ook niet Karel Heij en Harry Bijleveld van Modern Drukkers in Bennekom, die de rest van de oplage hebben gemaakt (en dat al voor de vijftiende keer).

Nee, ik ga de agenda plechtig overhandigen aan één van onze grootste vaste afnemers...
Een paar jaar geleden was hij gestopt met het weggeven van de kunstagenda aan zijn clientèle als relatiegeschenk, echter onder zware druk van die clientèle besloot hij halsoverkop toch door te gaan er mee! Ik laat het nog even een verrassing wie die grote afnemer is.
Daarna zal ik de kunstenaars die hebben bijgedragen aan de Kunstagenda elk aan u voorstellen, aan de hand van hun werk.

Maar zoals wel vaker eerst enkele overdenkingen.
Ik heb vorig jaar geen politiek betoog afgestoken over de nieuwe politieke orde en de gevolgen daarvan voor de kunst en voor de kunstenaars.
Ik ben toen niet ingegaan op het beeld van een samenleving waar de VVD, het CDA en de PVV blijkbaar de vingers bij aflikken, met dichte grenzen, lekker hard rijden, kernenergie, zo min mogelijk geld naar ontwikkelingslanden, de subsidies naar kunst en cultuur halveren en de BTW op kunst naar 19%.
Ik heb mij laten weerhouden door de gedachte dat de Kunstagenda vanaf dag één bestaat zonder subsidie, geheel kostendekkend, geen vetpot en zonder vergoeding voor de deelnemende kunstenaars, maar wel kostendekkend...
En dat mede doordat we een aantal grote afnemers hebben. Vandaar ook dat het eerste exemplaar van deze editie aan zo’n grote afnemer wordt overhandigd.
Vorig jaar, beste vrienden, heb ik jullie met een aantal korte statements uitgelegd waarom kunst moet.
En omdat jullie dat dus allemaal nog vers in het geheugen hebben, wil ik jullie dit jaar uitleggen waarom een agenda moet en wel een papieren en wel onder de titel:
Mooi. Afgesproken.

Reden nummer 1 is dat een papieren agenda, zoals de kunstagenda eenvoudig de rol van collectieve agenda, gezins- of partneragenda kan spelen. De agenda ligt opengeslagen op de schoorsteenmantel of op het gangkastje en alle leden van het huishouden schrijven hun afspraken er in, reserveren de auto of melden wanneer ze vrij zijn of juist moeten werken.

Reden nummer 2 is verder dat het inderdaad een mooie agenda is, en dat is iets wat je van de digitale kalender niet eens kan zeggen! Je zult in de agenda van de Blackberry, HTC Touch, Galaxy of iPhone geen fraaie afbeeldingen tegenkomen.

Reden nummer 3 is dat de papieren Kunstagenda minder kwetsbaar is dan de digitale agenda. Wie bijvoorbeeld de huidige agenda van Twan de Vos ziet, denkt misschien ‘zo die is zwaar gehavend, erg kwetsbaar zeg’. Maar niets is minder waar.
Vorig week dook mijn zwager met zijn iPhone (wie heeft zo’n apparaat nou in hemelsnaam in de zak van zijn zwembroek) in een zwembad in Marokko. Het hele geval total loss. En natuurlijk vielen daarmee ook al zijn afspraken in het water.
Nou ik verzeker u, als de agenda van Twan de Vos te water raakt, dan kun je echt nog álle afspraken lezen!

Reden nummer 4 is dat de nieuwste versie van de papieren agenda veel sneller werkt dan de nieuwste versie van de digitale agenda. Het noteren van een afspraak met een potlood of een pen gaat vele malen sneller dan typen met het Riha-één-vinger-systeem op een onooglijk klein toetsenbord.

Reden nummer 5 is dat een papieren agenda veel minderdiefstal gevoelig is. Ook al ligt hij open en bloot bij de telefoon in de huiskamer: bij mijn weten wordt er bij inbraken zelden melding gemaakt van vermissing van de agenda. Tenzij natuurlijk de inbreker een kunstliefhebber is...

Reden nummer 6 tenslotte is dat, hoewel meestal vrij toegankelijk, de kunstagenda toch veel beter beveiligd is dan een digitale agenda. Je hoeft niet bang te zijn voor de Iraanse geheime dienst of voor Julian Assange: want ondanks het ontbreken van enige vorm van virusbescherming of firewall zal het zelfs de meest virtuoze whizzkid niet lukken om via internet toegang tot uw data te krijgen!.

Beste kunst en agendavrienden, het is volkomen duidelijk. Wij blijven de papieren agenda gebruiken, desnoods naast een digitale, en zullen ook overal en altijd de kunstagenda blijven aanprijzen.
Mooi, afgesproken.

Dan is het nu tijd om de eerste agenda plechtig te overhandigen aan, zoals gezegd een van de trouwste, grote afnemers van de agenda, oprichter van Van Lotringen en Goedings advocaten, Harrie van Lotringen.
Omdat de kunstagenda de rol vervult van relatiegeschenk wil het advocatenkantoor een eigen omslag waarvoor gebruik wordt gemaakt van een schilderij van een toga in het kantoor van Van Lotringen. Het omslagontwerp van de ‘gewone’ agenda dient als uitgangspunt voor het eigen ontwerp.
Ik moet er bij zeggen dat Marlou Kursten inmiddels wel een nieuwe grote afnemer heeft weten te interesseren, namelijk de Verkeersafdeling van de permanente vertegenwoordiging van Nederland bij de EU in Brussel. Op verzoek van deze grootafnemer hebben we de agenda (weer) tweetalig gemaakt!

Ik zal nu de kunstenaars die gedurende het hele jaar 2012 exposeren in de Kunstagenda aan u voorstellen. Een aantal kennen we al van eerdere agenda’s:

Gedurende de maand januari kun je genieten van de kleurrijke werken van acrylinkt en andere materialen van Rob van Es. Naar eigen zeggen niet meer ‘té dikke verf op té grote doeken’, maar de hoofdlijnen op papier onder het motto ‘less is more’.

In februari exposeert in de mobiele galerie Nikolaj Dielemans met zijn fraaie gelaagde doeken en panelen waar hij met ondermeer met zand en krijt op heeft gewerkt.

Maart staat in het teken van intrigerend plat en ruimtelijk werk van Adri de Fluiter, waarin de tafel regelmatig te zien is als metafoor voor het vaak wankele menselijke samenzijn.

Op de bladzijden van april stelt Pbalris ofwel Gerard van Santen een viertal werken ten toon waarbij de computer dienst deed als camera, potlood, verfkwast... eigenlijk alle gereedschappen van een beeldend kunstenaar. En dat dan toch weer afgedrukt op ‘good old’ papier!

De expositie van mei is verzorgd door Annelies van Biesbergen met haar vrolijke kleuren en haar mens- en dierfiguren in hun dagelijkse omgeving.

In juni worden we verrast door prachtige montages van Ilse Bielok, geheel zonder computer maar wel met schaar, lijm, verf en inkt, montages die geïnspireerd waren door gedichten van Beitske Bouwman.

De zomer in de agenda vangt aan met Pieter Vermeulen, geen onbekende in onze bladergalerie. Maar wel voor het eerst met ruimtelijk werk, dat net zo opwindend is als Pieters zeefdrukken en schilderijen.

In juli en augustus maken we kennis met de gedichten van de breedgetalenteerde Annie van Gansewinkel die we natuurlijk kennen van haar kinder- en jeugdboeken en grotemensen romans.

Waar de agenda weer meer afspraken gaat bevatten, augustus, september kunnen we genieten van de tafels van Ingeborg Leeftink. Wie geen ruimte meer aan de muur heeft stapt gewoon over op een kunstzinnig meubelstuk.

In september en oktober worden we verrast met een viertalvastgelegde projecties of zo je wil, installaties met projecties van Esther Hoogendijk, die daarmee diep, in de moleculaire structuur van de werkelijkheid duikt.

Verder in oktober, als het herfst wordt en het meestal guur, nat en donker is, kunnen we weer vrolijk worden en oplichten bij de schilderijen en sculptures van Twan de Vos.

November staat geheel in het teken van het vierkant: na een aantal jaren weer terug in de agenda, Piet Zegveld, die ons elke keer weer verrast en laat zien dat het vierkant, hoe eenvoudig de vorm ook lijkt, zich op oneindig veel manieren aan ons kan tonen.

Als het kalenderjaar wordt afgesloten, als de nieuwe kunstagenda weer onder deze ligt, klaar om het stokje over te nemen, dan is het tijd voor de kunstenaar waar we al in januari een paar keer even stiekem naar hebben gekeken (terwijl we nog niks geen afspraken hadden in december): Menno Bauer met zijn verstilde taferelen van dans, toneel en uitgaansleven.

Mag ik u allen bedanken voor de aandacht, en Boekhandel Kniphorst voor de gastvrijheid, en nog een fijne vernissage toewensen.


Presentatie Kunstagenda 2012 bij Boekhandel Kniphorst in Wageningen

5 november 2011