Klik hier voor website van Marlou Kursten Kunstbemiddeling

Nini Salet

 

Nini Salet schrijft poëzie. Het idee van haar poëzie is om beelden te zoeken bij trefwoorden uit de versregels. Zodoende maakt de lezer een virtuele galerie. Haar inspiratie is ontleend aan schilderijen en teksten. Noorman ontmoet Charly Toorop, Hoekstra krijgt het aan de stok met Johannes de Doper; Raveel spreekt Vroman en Rutger Kopland blijkt familie van Paulus Potter. Het licht van Turner loopt via Rothko naar Pierre Amiel. Het blijft een virtuele ontmoeting tussen Albee en de architect Piano.

Verbeelden is tijdswinst is het motto van 2009.

Charley Toorop heeft haar kinderen gewiegd
neuriënd dat blijkt uit de spiegeling
Noorman tekent wrijving
als stuiterende kromme lijnen de rechte snijden
dan komt er warmte vrij
Toorop laat hem zeggen in houtskool en krijt
mijn lippen zijn even scherp als zacht
de clown is verliefd op de boerin
hij komt overeind uit de brokstukken stad
als schijn staat voor werkelijkheid

 

Isabella Schuurbeque Boeye, " Redhaired poet"
Isabella Schuurbeque Boeye, "Redhaired poet"

 

In 2000 won Nini Salet de poëzieprijs van het Prins Bernhard Cultuurfonds.

Publicatie in Kunstagenda 2001:

Blind date

Tijdens de vergadering onder de tafel
een briefje van een deelnemende spreker,
wie van de elf, ik kijk de cirkel rond
stijve gezichten, kreukloze pakken.

Om elf uur staat erop, bij de ingang
van Paradiso, ik draag een zijden tulp
van fosforescerend glow in the dark
zorg dat je even stralend bent.

Ander voorbeeld in Kunstagenda 2001

 

De volgende 4 gedichten heeft Nini Salet voorgedragen op 25 september 2001 bij het programma 'Zaal Zes', in LUX te Nijmegen.

Glinsterend pantser

Mijn lippen grazen in jouw bange hals,
brengen jouw rillen tot bedaren.
In je haren drijven stukken vis,
ik vind witte schubben op je huid.
Bij de slapen spatten tranen,
ijle schouders schokken in je jas.

Met de handen naar je kijkend
vind ik vlezen schelpen. Golven rossen
de boetegordel af, schaamte vervliegt
de hartstocht doet het masker breken,
in jouw huid drukt zacht, mijn stijve boord,
mijn ruwe pak.



Schelpen afschatten

De korte broek zakt onder het gewicht
van schelpen. Na honderd keer bukken
glanst de mooiste opnieuw in de hand,
de zoute lippen kussen het parelmoer,
hij verdwijnt bovenop. De korte broek,
waar de binnenzak onder de zoom
uit komt, staat bol, met pijn
gooi ik een kapotte terug, wie weet
is het ooit een kandidaatje om te
bewaren geweest, kom en daar buk ik
voor de allerlaatste schelp. Eerst glad,
dan het glanzend parelmoer en tot slot
bewaard samen met de andere schatten.


Zwerven tot het gloeit

Als mijn woorden in jouw handen liggen
wordt hun betekenis vloeibaar, tot jij

er meel bij doet en zout, met water
speelt als een dolfijn, jongleert
met het deeg als een pizzakok

ineens lichten ons beider ogen op
fosforescerend als de zee omfloerst
door het kleed van de kolibrie

als jouw recept die woorden nodig heeft
is het afgrazen van de straten voedzaam.




Nini Salet schreef over "Brother & Sisters"
van André Schoots het volgende gedicht:   


Laat ons los met een olijftak

Heb jij ons in toorn opgesloten?
Mogen wij de vleugel niet uit?
Ben jij bang dat moeder vertrekt,
zijn wij veroordeeld tot klein grut?

Ons schoonheid zit in veerkracht, zachte
huid. Jij voelt het aan, betoverend als haar
huid, zo fijn als een bloemblad, streel dat.
Geef ons een deur, de brug omlaag, wacht

niet. Sloop de cocon. Wij wagen te leven
op glazen hakken. Draag je smoking
en mama zwiert tot diep in de nacht, flirt!
Geef trappen, ons wilde haar groeit toch.

Heb jij ons in toorn opgesloten?
Laat ons dromen van piloot, de horizon ontsluiten.
Jouw zoon, ons navelstreng met buiten, vertelt
ons verhalen over hoe de oorlog is verdwenen.

 

Voorbeelden in Kunstagenda 2004, 2007 en 2009