website van marlou Kursten Kunstbemiddeling

Ingeborg Gohlke

 

Ingeborg Gohlke uit Mörfelden exposeert in de Openbare Bibliotheek Wageningen mei 2002.

'Mensen in de stad kijken elkaar niet aan'
Door Theo van der Zalm

WAGENINGEN/MÖRFELDEN-WALLDORF

In de Openbare Bibliotheek exposeert rond 4 en 5 Mei ook dit jaar weer een kunstenaar uit de Duitse partnerstad Mörfelden-Walldorf. Dit jaar is Ingeborg Gohlke door Marlou Kursten en het Platform Mörfelden-Walldorf uitgenodigd.

 

Ingeborg Gohlke uit Mörfelden
Ingeborg Gohlke uit Mörfelden-Walldorf


Ingeborg Gohlke werd in Berlijn geboren en kwam met haar man in 1971 naar Mörfelden. Daar werkte ze voor een handelsfirma die contacten onderhoudt met China.

“Ik was altijd al in kunst geïnteresseerd”, zegt ze. “Toen we hier kwamen gaf Otto Lehrer hier een cursus en ben ik begonnen met schilderen”.
Met anderen samen nodigde Gohlke steeds weer andere docenten van de kunstacademie in Offenbach uit om onderricht te geven. Momenteel wordt de Mörfelder kunstkring begeleid door een Iraanse kunstenares.

“Ieder werkt voor zich, maar kritiek is altijd stimulerend”, vindt de kunstenares.

Stemming
Wat ze schildert is deels afhankelijk van haar stemming. In het buitenland wordt ze vaak tot landschappen geïnspireerd, maar “als je thuis zit, ga je niet zo gauw een landschap schilderen”.

Momenteel is ze vooral met menselijke figuren bezig. Een aantal portretten kan als voorstudie gezien worden. Gohlke zoekt het in de plastische vorm van het gezicht, niet in de ogen die altijd afwezig zijn of in de mond, die de aandacht ook maar van de vorm zou afleiden. Door die gerichtheid ontstaan sterke karakterkoppen.
Geen concrete personen al zullen mensen in haar omgeving zich er soms in herkennen, maar als 'Mens in de Massa'. “Mensen die in grote aantallen bij elkaar komen, gaan op de een of andere manier in een massa op”.

In meerdere schilderijen laat ze mensen zien in een stedelijke omgeving, die met enkele kenmerkende vormen zoals de koepel van een kerk (de Berliner Dom) wordt aangegeven. “Mensen in de stad, ze rennen rond en kijken elkaar niet aan”, vat ze samen.

Structuur
Gohlke werkt graag in acryl, maar gebruikt nu en dan ook applicaties. Zoals een net bijvoorbeeld. Niet als beeldend element al lijkt het hier en daar zo te functioneren. Maar zuiver vanwege de structuur die het schilderij er door krijgt.

“Je kunt altijd de realiteit nog wel zien in mijn werk”, zegt ze, “maar echt realistisch schilder ik niet graag. Ik neig altijd naar het abstracte.
En zo'n applicatie, dat vind ik af en toe gewoon leuk om te proberen. Als het past en het past hier“, zegt ze, wijzend op een schilderij waarop een net over een groep mensen lijkt te worden uitgegooid, maar tegelijk een structurerend element in het werk is, als men dat als abstract bekijkt.

“Dat is het mooie aan de kunst: je bent in de kunst niet gebonden”, zegt Gohlke. “Je kunt doen wat je zo invalt”.

Ingeborg Gohlkes schilderijen zijn gedurende de maand mei 2002 te zien in de Openbare Bibliotheek aan de Stationsstraat in Wageningen.